Zachowek to jedno z najczęstszych źródeł sporów w sprawach spadkowych — szczególnie gdy spadkodawca w testamencie pominął kogoś z najbliższej rodziny.
Komu przysługuje zachowek?
Prawo do zachowku przysługuje osobom, które dziedziczyłyby po spadkodawcy z ustawy, gdyby ten nie sporządził testamentu — najczęściej są to dzieci i małżonek spadkodawcy, a w razie ich braku — rodzice.
Zachowek nie przysługuje natomiast dalszym krewnym (np. rodzeństwu czy dziadkom), jeżeli w linii dziedziczenia są osoby bliższe.
Jak obliczyć wysokość zachowku?
Podstawą obliczeń jest udział, jaki uprawniony otrzymałby przy dziedziczeniu ustawowym. Zachowek wynosi:
- połowę wartości tego udziału — w przypadku osób zdolnych do pracy,
- dwie trzecie wartości tego udziału — w przypadku małoletnich oraz osób trwale niezdolnych do pracy.
Co istotne, do wartości spadku dolicza się często również darowizny dokonane przez spadkodawcę za życia na rzecz spadkobierców oraz — w określonych przypadkach — osób trzecich.
Od kogo można dochodzić zachowku?
W pierwszej kolejności zachowku dochodzi się od spadkobiercy, który otrzymał spadek. Jeżeli nie jest on w stanie zaspokoić roszczenia w całości, uprawniony może żądać brakującej sumy od osoby, która otrzymała od spadkodawcy darowiznę doliczaną do spadku.
Ile czasu na złożenie pozwu?
Roszczenie o zachowek przedawnia się z upływem 5 lat od dnia ogłoszenia testamentu. W przypadku dziedziczenia ustawowego termin ten liczy się od otwarcia spadku. Warto skonsultować sprawę odpowiednio wcześnie, aby nie utracić możliwości dochodzenia roszczenia.
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej w indywidualnej sprawie. W celu omówienia Twojej sytuacji skontaktuj się bezpośrednio z kancelarią.